Ο Πέτρος Μουλαγιάννης στη χώρα των Βίκινγκς

Petros Moulagiannis in the Viking-land


[AIKICOSMOS - Ο Πέτρος Μουλαγιάννης ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τις πολεμικές τέχνες το 1989. Η εκπαίδευση του στην τέχνη του Αϊκίντο άρχισε το 1996, υπό την καθοδήγηση του Sensei Γιώργου Κολιόπουλου 6 Dan Aikikai Hombu, ενώ παράλληλα εκπαιδεύτηκε επί σειρά ετών και στο Αϊκίντο Αθηνών υπό τους Janet Clift Sensei 6. Dan Aikikai Hombu Dojo και Eamonn Devlin Sensei 5 Dan Aikikai Hombu Dojo. Σήμερα ηγείται δύο ντότζο (Aikido Tokaido Dojo), ενώ είναι η ηγετική φιγούρα ενός κύκλου συνεργαζόμενων φιλικών ντότζο, τα οποία βρίσκονται υπό την τεχνική επίβλεψη του Michel Erb 6. Dan Aikikai (μαθητής του Christian Tissier 8. Dan Aikikai, Shihan). 
Από το 2004 εξασκείται παράλληλα και στο Ιάιντο υπό τον Sensei Σπύρο Γ. Δροσουλάκη (5. Dan Iaido, 4. Dan Kendo) και σήμερα κατέχει το βαθμό του 4ου Dan.
O Πέτρος Μουλαγιάννης, μετά απο πρόσκληση του Δημήτρη Φαρμακίδη, εκπαιδευτή Αϊκίντο στην Νορβηγία, είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί την χώρα των Βίκινγκς και να διδάξει Αϊκίντο και Ιάιντο απο τις 11 και έως τις 17 Ιανουάριου 2016.]
ΣΚΕΨΕΙΣ
Ονομάζομαι Πέτρος Μουλαγιάννης, είμαι κάτοχος 4ου dan Aikido και 4ου dan Iaido, εξασκούμαι επί σειρά ετών και στις δύο τέχνες παράλληλα στην πόλη όπου ζω και εργάζομαι, την Αθήνα.
Επισκέφτηκα την Νορβηγία μετά από πρόσκληση από τον παλιό μου φίλο και συναθλητή Δημήτρη Φαρμακίδη. Η προοπτική να γνωρίσω τη χώρα μέσα από την τέχνη του Iaido με ενθουσίασε. Οι γνώσεις μου για τη Νορβηγία περιορίζονταν στα Φιόρδ, στους Βίκινγκς και στο Βόρειο Σέλας. Γνώριζα επίσης ότι είναι πρώτη χώρα σε ανάπτυξη και γι' αυτό έχει τους πιο ευτυχισμένους κατοίκους στο κόσμο. Τίποτα όμως από αυτά δεν με προετοίμασε για ότι συνάντησα.
Η Νορβηγία είναι πολύ διαφορετική από την Ελλάδα σε κάθε επίπεδο. Ο παγωμένος αλλά καθαρός αέρας, οι παραμυθένιες πόλεις δημιουργούσαν ένα μαγευτικό σκηνικό. Τα χαμηλά χιονισμένα βουνά, οι δεκάδες νησίδες και κολπίσκοι και οι μικροί παράκτιοι οικισμοί με παρότρυναν να αναρωτηθώ πώς μια τόσο ανεπτυγμένη βιομηχανικά χώρα μπορεί να εναρμονιστεί τόσο καλά με τη φύση. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο όμως ήταν η ζεστασιά των ανθρώπων που γνώρισα. Από την πρώτη στιγμή με υποδέχτηκαν εγκάρδια και με ένα αίσθημα φιλοξενίας αντάξιο του πολιτισμού τους.
Τα παιδιά υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό την τέχνη του iaido, αν και ήταν κάτι καινούργιο γι' αυτά. Κάθε παράγγελμα το εκτελούσαν με απόλυτη ακρίβεια, σωστή στάση όπως αρμόζει σε έναν πολεμιστή σαμουράι. Αυτό οφείλεται βέβαια στην σωστή προετοιμασία και εκπαίδευση από τον δάσκαλό τους Δημήτρη. Η σύνδεσή τους με το σπαθί τους έκανε να αντιληφθούν ότι η άσκηση της τεχνικής έχει την ίδια αξία με την άσκηση του πνεύματος. Στο διάστημα των έξι ημερών παραμονής μου στο σχολείο όπου με φιλοξένησαν μπορώ να πω ότι διδάχτηκα από τα παιδιά πολλά περισσότερα από ότι ίσως προσδοκούσαν τα ίδια να μάθουν από εμένα. Ο σεβασμός των παιδιών, η πειθαρχία στους δασκάλους, η ευγένεια και οι καλοί τρόποι, ο αγώνας τους για το καλύτερο ήταν ένα μάθημα ζωής για μένα. Από την άλλη πλευρά η προσφορά των δασκάλων σε συνδυασμό με την κρατική μέριμνα ήταν κάτι που θα ευελπιστούσα να υπήρχε και στην πατρίδα μου.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω αρχικά τα παιδιά με την προτροπή «imperare sibi maximum imperium est» δηλαδή «η μεγαλύτερη κυριαρχία είναι να κυριαρχείς τον εαυτό σου». Επίσης να ευχαριστήσω τους καθηγητές για τη ζεστή φιλοξενία τους και θα ήθελα να τους αποκαλώ πλέον φίλους μου.

Με σεβασμό, 
Πέτρος Μουλαγιάννης
Aikido Tokaido Dojo
Συνέντευξη με τον Πέτρο Μουλαγιάννη στη Νορβηγία
(Συνέντευξη στους μαθητές του Hadeland Folkehøgskole)

Πρώτα απ 'όλα, τι σκεφθήκατε, όταν ο Δημήτρης σας ζήτησε να έρθετε στην Νορβηγία για να μας διδάξετε;
Γνωρίζω τον Δημήτρης από το 1999, και το πιο σημαντικό πράγμα που μας συνδέει είναι η αγάπη μας για το Αϊκίντο. Έχουμε συναντηθεί πολλές φορές σε διεθνή σεμινάρια Αϊκίντο. Όπως επίσης τυχαίνει να τον έχω προσκαλέσει πολλές φορές να έρθει για να μοιραστεί τις γνώσεις του στο Αϊκίντο στο ντότζο μας στην Αθήνα, γιατί έρχεται συχνά εκεί. Αυτό που συνέβη είναι ότι, αν και ξεκίνησε με αυτό τον τρόπο, τελικά ήρθα εγώ στη Νορβηγία.
Τι πιστεύετε για το σχολείο και τι προσφέρει στους μαθητές του;
Πιστεύω ότι το σχολείο αυτό είναι πολύ ιδιαίτερο γιατί συνδυάζει τη γνώση του Αϊκίντο, μπορείτε να στρέψετε το μυαλό σας στο σκοπό του Αϊκίντο χωρίς καμία παρέμβαση από τον κόσμο γύρω. Έτσι μπορείτε να αφιερωθείτε.
Ποια είναι η γνώμη σας για εμάς τους μαθητές;
Αυτό που με κάνει ευγνώμων είναι το πώς το καλωσορίσατε αυτό· την αγάπη σας για το Αϊκίντο και το Ιάιντο καθώς και πώς καλωσορίζετε κάποιον που έρχεται να σας διδάξει. Και, επίσης, το γεγονός ότι είστε πολύ αφοσιωμένοι και ακούτε το σενσέι με όλη σας την προσοχή. Είστε πρόθυμοι να κατανοήσετε και να εξασκήσετε αυτό που βλέπετε. Αυτό σημαίνει ότι είστε σε μια διάθεση για το Αϊκίντο και τις πολεμικές τέχνες γενικότερα. Εξαιτίας αυτού, το πράγμα που σας χαρακτηρίζει περισσότερο είναι η αποδοχή.
Μιλώντας για μαθητές: Πώς ήταν όταν ήσασταν εσείς αρχάριος όπως είμαστε εμείς τώρα;
Ήταν δύσκολο γιατί είχαμε μόνο τον σενσέι μας και δεν υπήρχαν άλλα σεμινάρια ή τα πράγματα που θα εμπλούτιζαν τις γνώσεις μας. Καταρχήν το Αϊκίντο ήταν ελάχιστα γνωστό, επειδή υπήρχαν λίγοι μαθητές που ήθελαν να ασκηθούν στο Αϊκίντο και ακόμη λιγότεροι που διέκριναν πραγματικά το νόημα της πολεμικής τέχνης. Ήταν δύσκολο για τον καθένα μας να βρει τη γνώση. Εν συγκρίσει με το σήμερα, όταν έχουμε διαδίκτυο και μπορούμε να δούμε βίντεο από την Ιαπωνία και εξάσκηση - είναι μεγάλη η διαφορά.
Πόσο καιρό ασκείστε στο Αϊκίντο και στο Ιάιντο;
Στο Αϊκίντο ασκούμαι από το 1995 και στο Ιάιντο από το 2004.
Για εμάς τους μαθητές ποια θα ήταν η προσωπική σας συμβουλή;
Είναι να έχετε ανοιχτό μυαλό, πάντα. Και ότι το μυαλό σας είναι σαν ένα σφουγγάρι: έτσι μπορείτε να ρουφήξετε γνώσεις, και δεν πρέπει να επικρίνετε. Αν και αυτό που είναι δύσκολο για σας είναι ότι θα πρέπει να βρείτε το χρόνο μόνοι σας. Θα πρέπει να γίνετε το σκαλοπάτι ο ένας του άλλου, για να βρείτε το δρόμο σας.
Ποια ήταν η πιο ενοχλητική καθώς και η πιο ευχάριστη εμπειρία που είχατε από τότε που ήρθατε στην Νορβηγία;
Έχουν υπάρξει μόνο ωραίες στιγμές εδώ. Είναι δύσκολο να βρεις κακές στιγμές όταν έχεις τόσους πολλούς μαθητές που θέλουν να ασκηθούν μαζί σου. Ήταν μια σπουδαία εμπειρία, επειδή θέλατε να μάθετε, και θα ήταν πιο σωστό να πούμε ότι η όλη επίσκεψη ήταν, και είναι, υπέροχη. 
...
[AIKICOSMOS - Petros Moulagiannis began his study in martial arts in 1989. His training in the art of Aikido began in 1996, under the guidance of Sensei George Koliopoulos 6 Dan Aikikai Hombu, while he trained on parallel for several years in Aikido of Athens under Janet Clift Sensei 6. Dan Aikikai Hombu Dojo and Eamonn Devlin Sensei 5 Dan Aikikai Hombu Dojo. Currently he is leading two dojo (Aikido Tokaido Dojo), and is the leading figure of a friendly cooperating circle of dojo, which are under the technical supervision of Michel Erb 6. Dan Aikikai (direct student of Christian Tissier 8. Dan Aikikai, Shihan). From 2004 he also practices Iaido under the guidance of Sensei Spiros G. Drossoulakis (Iaido 5. Dan, Kendo 4. Dan) and currently holds the rank of 4th Dan.
Petros Moulagiannis, after an invitation of Dimitri Farmakidis, aikido instructor in Norway, had the opportunity to visit the land of the Vikings and teach Aikido and Iaido from 11th to 17th of January 2016.]

THOUGHTS
My name is Petros Moulagiannis. I hold the rank of 4th Dan in Aikido and 4th Dan in Iaido, and I have practiced these arts alongside each other for many years in Athens, where I live and work. Upon the invitation of my old friend and fellow Aikido practitioner Dimitris Farmakidis, I recently visited Norway.
The opportunity to experience this country through the art of Aikido excited me. At the time, my knowledge about Norway was restricted to fjords, Vikings and its northern lights. I found that it is, in terms of development, the most advanced first world country; this being one of the reasons why it has some of the happiest inhabitants in the world. However, that did not prepare me for what I was about to meet.
Norway is different from Greece in every aspect. The cold, clean air and the fairytale like towns and houses created an awe-inspiring scenery. The snowy mountains, ragged coastal lines and small houses and villages in the middle of nowhere was making me wonder how this techno- logically developed country could live in such harmony with nature. The greatest enthusiasm, however, stemmed from the warmth of the people I met. From the very first moment, they received us with open hearts, and I felt a sense of hospitality that matched their technological advancements.
Although it was something rather new to them, the young students at Hadeland Folkehøgskole welcomed the art of Iaido with enthusiasm. My commands were executed with precision and right posture, as they should by those who wield the samurai spirit. This is, of course, due to Dimitris’ teachings, giving the students the proper preparation. Their connection to the sword allows them to understand that we are not merely practicing technique, but also polishing our spirit.
During my six days at the school, I must admit that the students taught me a lot more than I managed to teach them. The Aikido students’ respect, discipline, politeness, good etiquette and ambition for a better life was a life lesson for me. I must also mention the contribution of the teachers, and the support from the Norwegian Government that permits such a school, that I wish had the likes in my country, to exist.
I would like to end by thanking the young students with the phrase “Imperare sibi maximum imperium est”, which means that the greatest achievement is the victory over oneself. The staff of the school also deserves a thank you for their warm welcome and continued hospitality. I now consider the students and teachers alike my friends.

With respect,
Petros Moulagiannis
Aikido Tokaido Dojo
Interview with Petros Moulagiannis in Norway
(Interview to the students of Hadeland Folkehøgskole)

First of all, what did you think when Dimitris asked you to come to Norway to teach us?
I’ve known Dimitris since 1999, and the most important thing that connects us is our love for Aikido. We’ve met a lot of times at international Aikido seminars. As it so happens I’ve invited him a lot of times to come and share his knowledge of Aikido in our dojo in Athens because he comes there a lot. What happened it that, although it began this way, finally I came to Norway.
What do you think about the school and what it offers its students?
I believe this school is very special because it combines the knowledge of Aikido, you can focus your mind on the purpose of Aikido without any interference from the world around. So you may be dedicated.
What is your opinion of us students?
What makes me grateful is how you welcome this; your love for Aikido and Iaido and how you welcome someone who comes to teach you. And also the fact that you’re very dedicated and you listen to sensei with all your attention. You’re willing to understand and practice what you see. That means that you’re in a mood for Aikido and Martial Arts in general. Because of this, the thing that characterizes you most is acceptance.
While talking about students: How was it like when you were a beginner like we are now?
It was difficult because we only had our sensei and there were no other seminars or things like that that would make our knowledge richer. At first Aikido was little known because there were few students who wanted to practice Aikido and even fewer who really saw the meaning of the Martial Art. It was difficult for each of us to find the knowledge ourselves. Compared to nowadays when we have Internet and we can see videos from Japan and practice – it’s a big difference.
For how long have you practiced Aikido and Iaido?
I’ve practiced Aikido since 1995 and Iaido since 2004.
To us students; what would be your personal advice?
It is to have an open mind, always. And that your mind is like a sponge: so you may suck up knowledge, and you must not criticize. Though what makes it difficult for you is that you must find the time yourselves. You have to become a stepping stone for each other to find your way.
What has been the most troublesome, and the most enjoyable experience you’ve had since coming to Norway?
There have only been nice moments here. It’s difficult to find bad moments when you have so many students who want to practice with you. It has been a great experience because you have wanted to learn, and it would be more correct to say that the whole visit has been, and is, great.